สิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยยาก

พระธรรมคำสอน เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยยาก

พระธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นเป็นสิ่งที่บังเกิดขึ้นได้ยากอย่างยิ่ง 

เพราะต้องมีการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกว่าจะมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้นั้น พระบรมโพธิสัตว์จะต้องสร้างบารมี ๓๐ ทัศ ให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์เป็นเวลายาวนาน ต้องเกิดแล้วตายนับภพนับชาติไม่ถ้วน

สรุปโดยย่อว่า ต้องสร้างบารมีเป็นเวลายาวนานถึง ๒๐ อสงไขย แสนมหากัป ๔๐ อสงไขย แสนมหากัป หรือ ๘๐ อสงไขย แสนมหากัป 

ต้องสร้างบารมี ๓๐ ทัศนั้น ตั้งแต่สละทรัพย์ อวัยวะจนกระทั่งชีวิต ด้วยใจแน่วแน่ที่จะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพียงอย่างเดียว 

ตลอดระยะเวลาอันยาวนานนั้น ตั้งแต่ตั้งความปรารถนาในใจ กล้าหาญจนกระทั่งเปล่งวาจา และเมื่อบารมีเต็มเปี่ยม ก็ได้รับพุทธพยากรณ์ ต้องใช้เวลายาวนานขนาดนั้น

เหมือนดังสุเมธดาบสที่ได้ตั้งความปรารถนา และได้รับพุทธพยากรณ์ จากพระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ขณะที่สละชีวิตเป็นทาน เพื่อให้พระผู้มีพระภาคเจ้า พร้อมทั้งพระอรหันตสาวกกว่าสี่แสนรูป เสด็จผ่านไป ว่า “ล่วงไปอีกสี่อสงไขย กับอีกแสนมหากัป ดาบสผู้นี้จักได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่า...โคดม”

สุเมธดาบสตั้งความปรารถนา

ลูกคงรู้กันดีว่า อสงไขย แปลว่า นับไม่ถ้วน เอาสิ่งที่นับไม่ถ้วนนั้นมานับได้ถึง ๒๐ ครั้ง ๔๐ ครั้ง ๘๐ ครั้ง และเศษอีกแสนมหากัป

กัปหนึ่งก็รู้อยู่ว่ามันยาวนาน จนไม่ทราบว่าจะคำนวณ มาเป็นปีได้อย่างไร จึงได้อุปมากันว่า ภูเขาลูกบาศก์โยชน์ โยชน์หนึ่งก็ ๑๖ กิโลเมตร 

ทึบทั้งก้อน ไม่มีปล่อง ไม่มีโพรง ทุกร้อยปีทิพย์เอาผ้าบางเหมือนควันมาลูบ และลูบทีเดียว ไม่ใช่หลายทีจนกระทั่งภูเขาลูกนั้นราบไปหมดเลย 

ร้อยปีในเมืองมนุษย์เท่ากับวันหนึ่งคืนหนึ่งของสวรรค์ชั้นที่ ๑ แล้วร้อยปีทิพย์จะยาวนานแค่ไหน พอถึงร้อยปีทิพย์ก็มาลูบสักครั้งหนึ่งจนกว่าภูเขาลูกนั้นจะราบเสมอพื้นดิน 

กว่าพระองค์จะมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสรู้ด้วยพระองค์เองโดยไม่มีครูบาอาจารย์ได้ ต้องสร้างบารมียาวนานขนาดนั้น และมีใจแน่วแน่ ไม่แปรผันเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่นเลย

คุณครูไม่ใหญ่

จากหนังสือ พ่อสอนลูก

ภาพจาก dmc.tv