วันพุธที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2563

ช่วงชีวิตที่ดีที่สุด

ช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของลูกทุกองค์ คือ ช่วงจังหวะชีวิตที่มีโอกาส มาตักตวงเติมความบริสุทธิ์ให้แก่ตนเอง ซึ่งก็คือช่วงที่เป็นนักบวชนี่แหละ 

เราจะได้เติมความบริสุทธิ์ทุกวัน ทุกคืน ทุกเวลา ซึ่งคนในโลกนี้หกพันกว่าล้านคนก็อยากได้โอกาสนี้เช่นกัน

ร่างกายของลูกทุกองค์ยังแข็งแรง มีอาพาธน้อย เครื่องกังวลที่เป็นพันธนาการของชีวิตแบบชาวโลกก็ไม่มี ญาติโยมก็สนับสนุน

ดังนั้นช่วงนี้จึงเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด ที่ลูกควรจะใช้เวลามาศึกษา ฝึกฝนอบรมตัวของเราให้เข้าถึงธรรมกายให้ได้

อะไรจะเกิดขึ้น ถ้าลูกทุกองค์ได้เข้าถึงธรรมกาย มีชีวิตอยู่กับธรรมกายตลอดเวลา

หากลูกทุกองค์เข้าถึงธรรมกายแล้ว ไม่ว่าจะนั่ง นอน ยืนเดิน หรือทำอะไรก็ตาม ความผาสุกจะเกิดขึ้น จะเรียนปริยัติก็เรียนด้วยความสุข เพราะเรามีธรรมกาย ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดแห่งความสุข 

จะปฏิบัติภารกิจ ที่หมู่คณะมอบหมายให้ ก็ปฏิบัติด้วยความสุข จะทำอะไรก็แล้วแต่ จะมีความผาสุกทั้งนั้น 

เพราะรากฐานจิตใจของเราเป็นธรรมกาย เราจะมีความยิ้มแย้มแจ่มใสให้ซึ่งกันและกัน ให้ความรัก ความปรารถนาดีแก่กันและกัน

นี่คือสิ่งที่หลวงพ่อ อยากให้ลูกทุกองค์ ได้ตระหนักเอาไว้ ไม่มีภาพใดในโลก จะงดงามเท่ากับภาพ คนเข้าถึงพระธรรกาย แล้วรวมกันเป็นหนึ่ง มีความผาสุก มีแต่รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้า 

ยิ่งเป็นนักบวชด้วยแล้ว ยิ่งเป็นภาพที่งดงามที่สุด งามกว่าภาพของเพชรนิลจินดา และธรรมชาติทั้งปวง

ถ้าลูกทุกองค์ได้เข้าถึงพระธรรมกายกันทั้งหมด สิ่งนี้ก็จะปรากฏเกิดขึ้นในโลก ลูกทุกองค์ยังอยู่ในวัยที่สดชื่น เพราะฉะนั้นอย่าได้เกียจคร้านในการทำความเพียรกันนะ


คุณครูไม่ใหญ่ 

จากหนังสือพ่อสอนลูก (๗ พฤษภาคม ๒๕๔๑)

ภาพจาก เพจการบ้าน

วันพุธที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2563

ทำไมการศึกษาพระธรรมวินัยจึงสำคัญ??

คนเราที่เกิดมาในโลกนี้ หากไม่รู้ว่า ชีวิตคืออะไร มาจากไหน มาทำไม และเป้าหมายของชีวิตอยู่ที่ไหน จะเข้าถึงได้ด้วยวิธีการอย่างไร ก็จะดำเนินชีวิตผิดพลาดล้มเหลวได้!!

ชีวิตที่มีคุณค่า

การดำเนินชีวิตที่ผิดพลาดนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง เพราะจะทำให้พลัดตกไปสู่อบายภูมิ คือ ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน เป็นเปรต อสุรกาย หรือสัตว์นรก เป็นเวลายาวนาน

การมีชีวิตอยู่ในอบายภูมินั้น เป็นความทุกข์อย่างยิ่ง เพราะจะต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่างเว้นเลยแม้แต่อนุวินาทีเดียว

ส่วนชีวิตของสัตว์เดรัจฉาน ซึ่งเรายังพอมองเห็นได้ด้วยตาเนื้อนั้น แม้จะเป็นความทุกข์ที่ผ่อนคลายลงมาแล้ว ก็ยังมีความทุกข์ทรมานอยู่ ต้องมีชีวิตอยู่ด้วยความอดอยาก เบียดเบียนกัน มีความหวาดระแวงภัยอยู่ตลอดเวลา 

และเมื่อได้กลับมาเป็นมนุษย์ เพราะกระแสกรรมนั้นเบาบางลง ก็จะเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่ด้วยความทุกข์ทรมาน กว่าจะมีโอกาสมาพบผู้รู้แจ้งเห็นจริง อย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น ยากนักทีเดียว 

หยุดใจเพื่อให้ใจหยุดนิ่ง

เพราะเหตุนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงตรัสเอาไว้ว่า การเกิดเป็นมนุษย์เป็นของยาก และการที่จะได้มาพบพระพุทธเจ้า ได้ฟังธรรม ได้ปฏิบัติธรรม และเข้าถึงธรรมยิ่งยากกว่า

มีเพียงพระธรรมคำสั่งสอน ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น ที่จะเป็นประดุจแสงสว่างส่องทางชีวิต ให้เราดำเนินวิถีชีวิต ในโลกนี้อย่างถูกต้อง 

นำมาซึ่งประโยชน์ และความสุขในปัจจุบัน จนกระทั่งละโลกไปแล้ว ก็มีความสุขตลอดเวลา และถ้ามีบารมีแก่กล้า ก็ทำให้เข้าถึงบรมสุข คือ อายตนนิพพานได้

เพราะพระธรรมวินัย มีความสำคัญอย่างนี้ คณะสงฆ์ จึงได้กำหนดให้ มีการศึกษาเล่าเรียน พระปริยัติธรรม เพื่อสืบทอดพระธรรมวินัยต่อกันมา 

เป็นการสืบอายุพระพุทธศาสนา โดยมีการสอบเทียบความรู้กัน แล้วเลื่อนชั้นขึ้นไปตามลำดับ


คุณครูไม่ใหญ่

จากหนังสือพ่อสอนลูก (๑๙ พฤษภาคม ๒๕๔๐)

ขอบคุณภาพจาก "เพจการบ้าน"

๓ ป. สืบต่อพุทธศาสน์

  

การที่พระพุทธศาสนาจะสืบทอดต่อมาเป็นที่พึ่งแก่มนุษย์และเทวดานั้น จะต้องประกอบไปด้วย ๓ ป. คือ ปริยัติ ปฏิบัติและปฏิเวธ รวมทั้งเทศนาด้วย 

 

แต่หลักใหญ่ ๆ นั้น คือ ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ ๓ อย่างนี้ เป็นหลักสำคัญให้พระพุทธศาสนา ได้สืบทอดมา เป็นที่พึ่งแก่มนุษย์ และเทวดา จนกระทั่งถึงเราในปัจจุบันนี้

บวชเพื่อฝึกปฏิบัติ

ปริยัติ ได้แก่การศึกษาธรรมวินัย ในภาคทฤษฎี เพื่อให้เข้าใจแจ่มแจ้ง ถึงวิธีการปฏิบัติ ที่จะนำตัวเราให้หลุดพ้น จากกิเลสอาสวะ หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง

ปฏิบัติ คือการนำวิธีการที่ได้ศึกษาทางปริยัติจน กระทั่งเข้าใจแจ่มแจ้งดีแล้ว มาปฏิบัติด้วยตัวของเราเอง ให้ได้เข้าถึงตามที่ได้ศึกษามานั้น

ปฏิเวธ คือผลของการปฏิบัติ

เทศนา ก็คือการถ่ายทอดประสบการณ์ภายใน หรือธรรมปฏิบัติที่ได้เข้าถึงนั้นให้แก่ผู้มีบุญทั้งหลาย 

พระพุทธศาสนาจึงสืบทอดมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้...


คุณครูไม่ใหญ่

(๑๙ พฤษภาคม ๒๕๔๐)

จากหนังสือพ่อสอนลูก
ภาพดีๆ ๐๗๒

วันพุธที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2563

เมื่อใจยิ่งใหญ่ โลกก็เหลือใบนิดเดียว

ชาวจีนเขามีสุภาษิต อยู่บทหนึ่ง น่าสนใจทีเดียวนะ เขาบอกว่า ฝึกซ้อมยิงธนูไว้ให้แม่นยำ ถ้าห่านฟ้าบินมา เราจะได้ห่านพะโล้

หมายความว่า เราจะต้องเตรียมฝึกซ้อม เตรียมตัวของเราตลอดเวลา เมื่อถึงวันที่เราเติบโตขึ้น และจะต้องรองรับงานใหญ่เราก็จะมีความพร้อมในตอนนั้น

เมื่ออยู่กับลูกเณร ส่วนหนึ่งหลวงพ่อเห็นลูกทุกองค์ เป็นเด็กในกายหยาบ แต่อีกส่วนหนึ่ง หลวงพ่อเห็นลูกทุกองค์เป็นผู้ใหญ่ ที่จะรองรับงานต่อไปในอนาคต

ดังนั้น ใครที่ยังไม่แน่วแน่ในเส้นทางของชีวิต ก็ให้ตั้งความคิดให้แน่วแน่ตั้งแต่ตอนนี้ อย่าไปยืนบนทางสองแพร่ง ว่าเราจะเดินเส้นทางนี้ดี หรือจะไปเดินอีกเส้นทางหนึ่งดี เลิกคิดเถอะนะลูกนะ

เส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่ดีที่สุด ประเสริฐที่สุด ไม่มีเส้นทางไหนจะมาเสมอเหมือน


หลวงพ่อนั่งรับแขกอยู่เรื่อย ๆ แขกผู้หลักผู้ใหญ่ ที่มาทั้ง
ชาวไทยและต่างประเทศ หลาย ๆ ท่านเป็นผู้ใหญ่ในระดับโลก สมบูรณ์เพียบพร้อมทุกอย่าง แต่ชีวิตที่ผ่านมา ไม่มีความสุขเลย

เขาแสวงหาสิ่งหนึ่งที่ขาดแคลนอยู่ แต่ก็ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร จนมาได้คำตอบที่หลวงพ่อแนะนำไป ได้มีโอกาสมาประพฤติปฏิบัติธรรม และรู้เป้าหมายของชีวิต

เพราะฉะนั้น เส้นทางที่ลูกเณรเดินอยู่นี้ เป็นเส้นทางที่ดีที่สุดแล้ว  ประเสริฐเลิศที่สุดแล้ว เพราะเป็นเส้นทางของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 

ถ้าตั้งใจเด็ดเดี่ยวอย่างนี้ เราก็จะมีกำลังใจในการที่จะศึกษาพระธรรมวินัย ศึกษาพระบาลี แล้วลูกจะเห็นว่า การยกชั้นเป็นเรื่องเล็ก ๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย

เมื่อใจของเราแน่วแน่ จิตใจของเรายิ่งใหญ่ โลกก็เหลือใบนิดเดียวความคิดว่า "คนอย่างเราจะทำได้หรือ" หรือว่า "จะสอบได้หรือ" อย่างนี้เลิกคิดได้แล้ว

ขอให้ทุ่มเทชีวิตจิตใจ ในการศึกษาเล่าเรียน แล้วก็กล้าหาญพอที่จะหันมามองดูว่า เรามีข้อบกพร่องอะไร รีบแก้ไขตั้งแต่วันนี้ แทนที่จะท้อใจ แล้วความสำเร็จก็จะเกิดขึ้น

ความสำเร็จนั้นอยู่ที่เรา ถ้าจะเอา เราก็ได้ ถ้าไม่เอา เราก็ไม่ได้ เพราะฉะนั้น ตั้งใจให้ดีทุกองค์ เอาให้ยกชั้นให้ได้เลยนะจ๊ะ


คุณครูไม่ใหญ่

จากหนังสือพ่อสอนลูก (๒๑ พฤษภาคม ๒๕๔๑)

ขอขอบคุณภาพจาก ภาพดีๆ 072

คุ้มครองโลก คุ้มครองใจ

เราได้ใช้เวลาที่มี ให้ตรงกับบรรลุวัตถุประสงค์ ตรงตามเป้าหมาย ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ คือได้มา สร้างบุญสร้างบารมี  เพราะการ สร้างบารมี  ต้องอา...