หนทางสร้างบารมีมิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

การสร้างบารมีนี้ ลูกอย่านึกว่าเป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย ๆ เหมือนเดินอยู่บนกลีบกุหลาบ แท้ที่จริงหนทางการสร้างบารมีนั้น เหมือนโรยด้วยเศษเพชรพลอย ทั้งแข็ง ทั้งแหลม ทั้งคม แข็งกว่าสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น

  

เพราะในจำนวนความแข็ง ของวัตถุในโลก เมื่อเอามาขีดเทียบกันแล้ว เพชรเป็นที่สุด ไม่มีอะไรอาจเอาชนะเพชรได้ 

เศษเพชรชูความแหลมคม บนหนทางแห่งนักสร้างบารมี โดยมีความปรารถนาจะเป็นพระสัพพัญญูพุทธเจ้า 

เป็นพลังใจในการก้าวเดินไปตลอดระยะเวลายาวนานขนาดนั้นทีเดียว ทรงเดินไปโดยไม่หวาดหวั่น ไม่วิตกกังวล

พระองค์สร้างบารมีโดยไม่กลัวอุปสรรค สละทรัพย์ โดยไม่เสียดาย  ทรัพย์ที่สละก็ไม่ใช่เล็กน้อย ทรงสละตั้งแต่น้อย ๆ

จนกระทั่งยกทรัพย์ที่เป็นราชสมบัติให้ แม้มีสมบัติจักรพรรดิ ซึ่งเป็นสุดยอดแห่งสมบัติของปุถุชนก็ยังยกให้ สละแจกจ่ายเป็นทานโดยไม่เสียดาย 

ปรารถนาเพียง เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงสละอวัยวะ ควักลูกนัยน์ตาให้มากกว่าดวงดาว บนท้องฟ้า สละศีรษะมากกว่าผลมะพร้าวในชมพูทวีป 

เลือดนั้นมากกว่าท้องทะเลมหาสมุทร เนื้อนั้นแผ่มากกว่าแผ่นดิน มีใจแน่วแน่อยากจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่มีแปรผันเลย แม้แต่ชีวิตก็ทรงสละมานับไม่ถ้วนทีเดียว 

เพราะต้องการบารมี ๓๐ ทัศ ที่เป็นปรมัตถบารมี ให้เกิดพุทธการกธรรม ธรรมที่ทำให้เป็นพระสัพพัญญูพุทธเจ้า การเป็นพระพุทธเจ้านั้นยากอย่างนี้

คุณครูไม่ใหญ่

จากหนังสือ พ่อสอนลูก

ภาพจาก dmc.tv

สิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยยาก

พระธรรมคำสอน เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยยาก

พระธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นเป็นสิ่งที่บังเกิดขึ้นได้ยากอย่างยิ่ง 

เพราะต้องมีการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกว่าจะมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้นั้น พระบรมโพธิสัตว์จะต้องสร้างบารมี ๓๐ ทัศ ให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์เป็นเวลายาวนาน ต้องเกิดแล้วตายนับภพนับชาติไม่ถ้วน

สรุปโดยย่อว่า ต้องสร้างบารมีเป็นเวลายาวนานถึง ๒๐ อสงไขย แสนมหากัป ๔๐ อสงไขย แสนมหากัป หรือ ๘๐ อสงไขย แสนมหากัป 

ต้องสร้างบารมี ๓๐ ทัศนั้น ตั้งแต่สละทรัพย์ อวัยวะจนกระทั่งชีวิต ด้วยใจแน่วแน่ที่จะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพียงอย่างเดียว 

ตลอดระยะเวลาอันยาวนานนั้น ตั้งแต่ตั้งความปรารถนาในใจ กล้าหาญจนกระทั่งเปล่งวาจา และเมื่อบารมีเต็มเปี่ยม ก็ได้รับพุทธพยากรณ์ ต้องใช้เวลายาวนานขนาดนั้น

เหมือนดังสุเมธดาบสที่ได้ตั้งความปรารถนา และได้รับพุทธพยากรณ์ จากพระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ขณะที่สละชีวิตเป็นทาน เพื่อให้พระผู้มีพระภาคเจ้า พร้อมทั้งพระอรหันตสาวกกว่าสี่แสนรูป เสด็จผ่านไป ว่า “ล่วงไปอีกสี่อสงไขย กับอีกแสนมหากัป ดาบสผู้นี้จักได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่า...โคดม”

สุเมธดาบสตั้งความปรารถนา

ลูกคงรู้กันดีว่า อสงไขย แปลว่า นับไม่ถ้วน เอาสิ่งที่นับไม่ถ้วนนั้นมานับได้ถึง ๒๐ ครั้ง ๔๐ ครั้ง ๘๐ ครั้ง และเศษอีกแสนมหากัป

กัปหนึ่งก็รู้อยู่ว่ามันยาวนาน จนไม่ทราบว่าจะคำนวณ มาเป็นปีได้อย่างไร จึงได้อุปมากันว่า ภูเขาลูกบาศก์โยชน์ โยชน์หนึ่งก็ ๑๖ กิโลเมตร 

ทึบทั้งก้อน ไม่มีปล่อง ไม่มีโพรง ทุกร้อยปีทิพย์เอาผ้าบางเหมือนควันมาลูบ และลูบทีเดียว ไม่ใช่หลายทีจนกระทั่งภูเขาลูกนั้นราบไปหมดเลย 

ร้อยปีในเมืองมนุษย์เท่ากับวันหนึ่งคืนหนึ่งของสวรรค์ชั้นที่ ๑ แล้วร้อยปีทิพย์จะยาวนานแค่ไหน พอถึงร้อยปีทิพย์ก็มาลูบสักครั้งหนึ่งจนกว่าภูเขาลูกนั้นจะราบเสมอพื้นดิน 

กว่าพระองค์จะมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสรู้ด้วยพระองค์เองโดยไม่มีครูบาอาจารย์ได้ ต้องสร้างบารมียาวนานขนาดนั้น และมีใจแน่วแน่ ไม่แปรผันเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่นเลย

คุณครูไม่ใหญ่

จากหนังสือ พ่อสอนลูก

ภาพจาก dmc.tv